Viva Cheimwnas

Η διάθεσή μου ανθίζει αντιστρόφως ανάλογα με τα λουλούδια του μπαχτσέ.
Το πρώτο σαββατόβραδο της season, με πολύ καλές προοπτικές.
Μια γαλατόπιτα στο φούρνο,
Μια καλή εφεύρεση[κωλόχαρτο-μολυβοθήκη] που πρέπει να πατεντάρω σύντομα, ένα φλιτζάνι γαλλικό καφέ[μόλις ετοιμάστηκε, είναι Buondi δείγμα δωράν!], μια γαλατόπιτα απ' το μασούτη, που μόλις ψήθηκε, εκπομπή στον paranoise με μόνο ακροατή την αφεντιά μου, αφιερωμένη στα κιθαροτράγουδα(αυτά με τα θεϊκά solo) και ένα βιβλίο(το τελευταίο θεώρημα του Φερμά). Παρακάτω, αποδεικτικά στοιχεία...

With Arms Wide Open

Kalimeroudia.Ti kaneis?
Efyga gia Letonia...Edw tha 'mai tis epomenes 14 meres. Afti ti stigmi eimai sto arodromio tis Pragas pou vrika ena net cafe-sorry gia ta greeklish. Kwloptiseis me 6wri anamoni-den palevetai! Exw faei gyrw sta 15E gia kafedes sto prwto 3wro!
Kapoia alli stigmi tha sou pw gia ta ekpaideftika afta pou diorganonontai apo neous gia neous s'oli tin europa.

Filia anapoda k strifogyrista sti mousouda sou.

Το Φρικασέ

Έχει 13 μήνες που έχω ανακαλύψει ότι έχω καταπληκτικά υλικά για Φρικασέ. Μαρούλι φρέσκο καταπράσινο και σγουρό σαν τις φουστίτσες των μαθητριών στις παρελάσεις, Άνηθος για πολύ ανηθικότητα και θεσπέσιο Αρνάκι, τρυφερό όσο δεν πάει...
Γενικά είναι super η κατάσταση. Θέλησα λοιπόν κ γω σαν αγοράκι να κάνω ένα καλό φρικασέ, να το φχαριστηθεί η ψυχή μου. Το πρόβλημα είναι ότι δεν είμαι καλός μάγειρας... Όχι αρκετά καλός για να μετατρέψω τα συγκεκριμένα υλικά, στο συγκεκριμένο "φαΐ". Επιπλέον πρόβλημα ήταν ότι τρώω πολύ λίγο οπότε, με το που θα ετοιμαστεί το φρικασέ θα πέσω σα λιγούρης, και εκτός του ότι θα το καταστρέψω, δε θα το ευχαριστηθώ κι όλας.
Από τώρα λέω ότι η λύση του να φωνάξω άλλο μάγειρα απορρίπτεται δια προσωπικών λόγων. Η επόμενη καλύτερη λύση που θα είχε κανείς, είναι να περιμένω λίγο καιρό, να γίνω καλύτερος μάγειρας και μετά να επιχειρήσω το εν λόγω "φαΐ". Αυτό, αν και μου μοιάζει και μένα σωστό μακροπρόθεσμα, βραχυπρόθεσμα δε μπορώ, γιατί με τρώει η λιγούρα για φρικασέ. (φρικασέ θέλω, θέλω, θέλω, θέλω)
Έτσι λέω: "δε γαμιέται, θα προσπαθήσω". Και προσπάθησα... έβαλα τα δυνατά μου-αλήθεια. Και κάπου πριν 5-6 μήνες τελειώνω την προετοιμασία όπως-όπως και μην αντέχοντας άλλο, βάζω το "φαΐ" στο φούρνο. Δεν αισθάνομαι πολύ καλά. Θα 'θελα να 'χω ένα έτοιμο φρικασέ ή ακόμα καλύτερα, θα 'θελα να 'μουν καλύτερος μάγειρας.
Από τον Οκτώβρη, λοιπόν, περιμένω να γίνει... "Και περιμένω, και περιμένω, πάντα θα περιμένω" όταν θα 'ναι έτοιμο, θα το καταλάβω, θα μυρίσει. Πέρασε πολύς καιρός και τσεκάρω κάθε τόσο το "φαΐ", αλλά μπα.
Τελευταία, επειδής, δεν μπορώ να περιμένω άλλο, αρχίζω σιγά σιγά και δοκιμάζω. Φυσικά το φρικασέ δε λέει να γίνει. Το πήρα απόφαση... Δεν παίζει να φάω φρικασέ σύντομα...
Και βέβαια, όπως και με τις σχέσεις, στην αρχή στεναχωριέσαι για την αποτυχία σου. Μετά όμως σου μένει όλη η πικρία απ' τη μαλακία που δοκίμασες, να δεις αν έγινε...

Καθετί που ανασαίνει

Όταν η ζωή βρήκε soundtrack...
Όταν το soundtrack πήρε ζωή...

Καθετί που ανασαίνει ζητάει να δοθεί
ματώνει τα νύχια του, παλεύει με κτήνη
είναι σπόρος που πέφτει σε άγονη γη
κι όμως βγάζει φύλλα, ανθίζει, διψάει να ομορφύνει

Κι ας φυσάνε οι ανέμοι κι ας κυλάει η βροχή
κι ας ρωτούνε τα ποτάμια, κι ας πεθαίνουμε ξένοι
κάθε τί που ανασαίνει τρυφερά νοσταλγεί
μες στους πάγους της γης
ένα γέλιο ζεστό σαν φωτιά αναμμένη

Ορμόμενος απ' το post της Ναταλίας

Η Ωδή "τους"

Παρ' όλο που τον τελευταίο καιρό νιώθω εξαιρετικά και είμαι πολύ ήρεμος, έχω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας το επόμενο κείμενο. Προειδοποιώ ότι μπορεί να σας κάνει να χάσετε την καλή σας διάθεση.
Αυτό είναι ένα κείμενο που είχα βρει πολύ παλιά στο internet και το είχε γράψει και δημοσιεύσει ένας τύπος που, όπως θα καταλάβετε, έχασε έναν καλό του φίλο στο δυστύχημα της εκδρομής λυκείου στα Τέμπη. Πλέον δεν καταφέρνω να βρω την πηγή απ' όπου το 'χα αντλήσει.
Καταλληλότερο soundtrack μάλλον δεν υπάρχει απ' αυτό....

Η Ωδή "τους"

Κλειστό Πατζούρι

Στο δωμάτιό μου έχω ένα παράθυρο που βλέπει στον απέναντι κήπο, στο δρόμο και στην καγκελένια εξώπορτα του σπιτιού. Εκεί κάθεται το σκυλί. Αλλά εγώ έχω συνέχεια κλειστό το παντζούρι και δε βλέπω. Δε θέλω να μπαίνει φως, για να μην ξέρω τι χάνω που 'μαι μέσα και όχι έξω. Είμαι μέσα γιατί πρέπει να διαβάσω και να πάω μπροστά. Αλλά σήμερα το άνοιξα μαζί με το παράθυρο για να πάρω καθαρό αέρα. Το ραδιόφωνο σήμερα παίζει πολύ ωραία μουσική, ακούω 1055Rock και ο Γιώργος που 'χει εκπομπή 9-12 το πρωί βάζει μουσική με βάση τον καιρό...Σήμερα έχει τέλειο καιρό. Άρα και τέλεια μουσική. Κλείνω το παντζούρι και κάθομαι για διάβασμα. Καλημέρα

Jet Lag

Χάνω το νόιμα...Αλήθεια είναι μαλακία να χάνεις το δάσος για το δένδρο ή μήπως κατακτώντας το δένδρο κατακτάς το δάσος?Μάλλον θα 'παθα jet lag...